Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2021
Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2021
مواجهه با افکار
دعای خم شدن سر در خدمات دعاى مغرب با این درخواست خاتمه می یابد: "ای خداوند ، خدای ما ... ما را از هرگونه اعمال مخرب شیطانى ، از هرگونه افکار بیهوده و خاطرات شر، حفظ کن." اعمال شيطانى ، افکار و خاطرات شر در تلاش هستند تا روح و بدن مسیحی را آلوده کنند. ما این درخواست را با عبارات مختلف دیگری که تقریباً در تمام خدمات مقدس کلیسای ما تکرار می شود ، روزانه می شنویم.
همه این استدعاهاى کلیسای ما وجود دارند تا مومنان بتوانند افکار پاك و پاكيزه داشته باشند و از اعمال بد محافظت شوند. علاوه بر این ، اندیشه انسان ، که به فيض خدا منور شده است ، مى تواند طرز تفکر ، تصمیمات و همه اعمال او را هدایت کند. کلیسا بر این موضوع پافشاری می کند زیرا ، همانطور که خدا گفت ، " ذهن انسان از جوانى با جدیت درگیر چیزهای شر است" (پیدایش 8: 21). رام کردن افکار شیطانی از نظر انسان دشوار است. آخرین دعای قبل از عشاء مقدس ربانى مى گويد: "خداوندا ، من در برابر دروازه های معبد تو ایستاده ام ، هر چند از افکار بد دور نشده ام."
موضوع افکار برای سلامت روحانى هر مؤمن بسیار جدی است. همانطور که خداوند فرمود، شما ممکن است گناه جسمی را با بدن انجام نداده باشید ، اما اگر رضایت داشته باشید و آن را با قلب و ذهن خود بخواهید ، انگار قبلاً آن را مرتکب شده اید. "هر که به زنی نظر شهوت اندازد، همان دم در دل خود با او مرتكب زنا شده است" (متی 5: 28).
اما افکار شیطانی از کجا می آیند؟
یکی از علل ، گرایش به شر است که پس از سقوط نخستين انسانهای خلق شده در هر انسانی باقی مانده است. خداوند ما بر ما آشكار كرده است که وقتی قلب انسان با سرسپردگى و محبت کامل به خدا تقدیم نشده باشد ، آنگاه از چنین قلبی "خيالات بد ، قتل ، زنا ، فسق ، سرقت ، شهادت دروغ ، و کفر" بر مى آيد (متى 15: 19). هواهاى نفسانى انسان توسط افکار شیطانی تولید و از آنها تغذیه می شوند.
دومین علت ، آن شرير است ، شیطان ، منشاء شر ، که از ویژگی های منحصر به فرد انسان سوء استفاده می کند ، نقاط ضعف شخصیت انسان را جستجو می کند و افکار شیطانی را در آنجا می کارد. و در اینجا بلافاصله این سوال مطرح می شود:
چگونه یک مسیحی می تواند از خود در برابر افکار شیطانی محافظت کند؟
تقریباً همه پدران مقدس کلیسا به این موضوع پرداخته اند که چگونه باید با افکار شیطانی مواجه شد. با خواندن آثار آنها می توانیم منابع روحانى زیادی در این زمینه جمع آوری کنیم. با جمع بندی این تجربه روحانى ارزشمند ، به طور مختصر و تا آنجا که زمان به ما اجازه می دهد ، می توان موارد زیر را گفت:
- ما نمی توانیم از آمدن افکار جلوگیری کنیم؛ اما ما مى توانیم آنها را نپذیریم. همانطور که ما نمی توانیم کلاغ ها را از پرواز بر فراز خود بازداریم ، اما می توانیم آنها را از ساختن لانه هايشان بر بالای سرمان باز داریم.
- هنگامی که فکر بدى به سراغ ما می آيد (مهم نیست که چقدر کثیف باشد) ، اگر اجازه ندهيم آن در درون مان بماند بلكه فوراً آن را بیرون کنیم ، به هیچ وجه در آن گنهكار نیستیم.
- هنگامی که خودخواهی و غرور در روح ما وجود دارد (چیزهایی که فيض خدا را از ما بیرون می کند) ، آنگاه روح ما در معرض دید آن شرير قرار می گیرد ، او وارد می شود و افکار شیطانی را با نتایج عالی می کارد. پس تنها چیزی که می تواند این افکار را دور کند فروتنی است.
- شیطان (به شرطی که ما نخواهیم چیزی با او داشته باشیم) هیچ قدرتی برای ورود و ایجاد افکار بد در روح ما را ندارد. به همین دلیل است که ما نباید با این ترس زندگی کنیم که شیطان بر ما غلبه خواهد كرد و حتی اگر ما مایل نباشیم، ما را با افکار شیطانی آلوده مى کند.
- ما باید مراقب حواس خود باشیم: تا چشمان ما با کنجکاوی تصاویر ناشایست را نبیند؛ گوش ما نباید به توصیفات و آهنگ های رسوا توجه کند؛ دستهای ما نباید بدنها و اشیایی را که حواس تحریک كننده را بر می انگيزد لمس کند. ما نباید از موادی که ذهن را تار می کند و باعث می شود کنترل اعمال خود را از دست بدهیم ، بچشیم ... آن شرير از چنین چیزهایی استفاده می کند و از طریق این "پنجره های کوچک" باز، افکار شیطانی خود را در قلب ما می ریزد.
- تحقیری که با آن ما در مواجهه با افکار بدى که شیطان می کارد برخورد مى كنيم او را فراری می دهد. و این به این دلیل است که شیطان مغرور است؛ او می خواهد مردم به او توجه کنند ، با او مشغول شوند و او تحمل نمی کند که مردم او را تحقير کنند.
- دعای قلبى ، دعای تک جمله ای ، "خداوند، عیسی مسیح ، بر من رحم فرما" قوی ترین سلاح برای کسی است تا بتواند بر افکار شیطانی غلبه کند. قديس جان [نویسنده] نردبان با تاكيد می گوید: "همچنان دشمنان را با نام عیسی شلاق بزنید ، زیرا هیچ سلاحى قدرتمندتر از اين در زمین و آسمان وجود ندارد".
- ما باید براى صلح ، شادی و محبتى كه از مسیح مى آيد درخواست کنیم و به افکار گناه آلود توجه نکنیم. تا صورت خود- تمام وجود خود را حفظ نماييم.
- دائماً به سوی مسیح روی آورده و در جستجوی صورت او ، رحمت او باشيم. به این ترتیب ، کم کم ، ناخودآگاه ، ما مقدس می شویم. انسانيت كهنه که با خواسته ها و افکار خود ما را آزار می داد، عزيمت مى كند و ما همانطور که قديس پورفیریوس کائوسوکالیویتس توصیه می کرد ، "انسانيت تازه را که به صورت خدا آفریده شده است" (افسسيان 4: 24) می پوشیم.
- برای هر وسیله دیگری که ما را از افکار بد محافظت کند ، ما باید از پدر روحانی خود مشورت بگیریم که همراه با آمرزش گناهان ، راهنمایی های روحانى را نیز ارائه می دهد تا بتوانیم برای روح و جسم خود به حالت تقدس برسیم. آمین
~ متروپوليتن سوتيريوس از پيسيديه
https://www.oodegr.com/persia/sermons/sermons.htm
Πέμπτη 26 Αυγούστου 2021
در سرزمین زندگان
(22.8.2021)
oodegr.com
در سيناكساريون برای جشن غنودن مقدس ترین تئوتوكوس ، روايتى به خصوص تکان دهنده در آنجا نوشته شده است. باكره مقدس در حدود 50 سالگی، یک پیام الهی دریافت کرد که طی سه روز ، او به آسمان عزیمت می کند. سپس او بستگان و همسایگان خود را به خانه خود دعوت کرد تا این پیام را فاش سازد و با آنها خداحافظی کند. این برای آنها غافلگیرکننده بود و طبیعتاً اشک های زیادی آنجا جاری شد. مریم باکره آنها را دلداری داد و گفت که نه تنها برای آنها بلکه برای کل جهان شفاعت می کند. این امر در بركات بی شماری که شفاعت بانوی ما برای همه کسانی که رنج کشیده اند و از او کمک می خواهند ، آشکار است.
پس از خدا ، واقعاً این مادر متبارک است که می تواند بهتر از هر کس دیگری آنانى را كه در درد و اندوه هستند تسلی دهد. این امر به ویژه در مورد کسانی که عزادار عزيمت عزیزانشان هستند صدق مى كند. بانوی ما ، که به اندازه هر مادری که فرزندش را بر صلیب مشاهده می كند ، رنج کشید ، واقعاً غم و اندوه هر مادری که از فرزند خود محروم شده است - خيلى زودتر از انتظار - و همه کسانی که از والدین ، همسر ، اقوام و دوستان خود محروم شده اند ، را درک می کند.
ما می توانیم فیض ویژه ای را که خداوند به مریم باکره اعطا کرد تا رنج بر صلیب را تحمل کند ، تشخيص دهيم، بدین معنا که او می دانست که پسر او پسر خداست و هر كارى که آنها به او كردند، او بر مرگ پیروز خواهد شد.
بنابراین ما اطمینان داریم که عزیزان ما از دست نرفته اند. روح آنها جاودانه است و پس از جدایی از بدن ، روح با آگاهی کامل از وجود خود (با تمام خاطرات دست نخورده) به زندگی و احساس قبلی خود ادامه می دهد. به دلیل تعمید مقدس ، روح تقدیس می شود و با مسیح و کلیسای مقدس او متحد می شود. تا زمانی که آنها روی زمین زندگی می کنند ، متعلق به "کلیساى مبارز" هستند. با این حال ، پس از ترک بدن در اینجا ، روی زمین ، به سوى "كليساى پیروزمند" آسمانى حرکت می کنند. در اینجا در جهان ما مبارزه می کنیم و دچار آسیب ، بیماری و غم های بیشمار می شویم. در کلیسای پیروز در آسمان ، کسانی که با ایمان و توبه زندگی کرده اند ، از ثمره پیروزی خود لذت می برند ، زیرا مبارزه زمینی خود را با موفقیت به پایان رسانده اند. به طور خلاصه: "اگر ما زندگی می کنیم ، ما برای خداوند زندگی می کنیم ؛ و اگر ما می میریم ، ما برای خداوند می میریم. بنابراین ، چه زنده باشیم چه بمیریم ، ما متعلق به خداوند هستیم." (رومیان 14: 8).
برخی از افرادی که توسط اندوه مغلوب می شوند ممکن است ادعا کنند که روح عزیزانشان "آنها را پشت سر گذاشته است" و دیگر قادر به دیدن آنها نیستند. پاسخ به این با در نظر گرفتن اين مطلب داده می شود كه: همه مسیحیان تعمید يافته با مسیح متحد شده اند و از طریق مسیح با یکدیگر متحد هستند. بین "كليساى مبارز" و "كليساى پیروزمند" هیچ تقسیم بندی یا "جدایی" واقعی وجود ندارد. این امر به وضوح در ارتباط ما با قدیسین ، که بخشی از کلیسای پیروزمند هستند ، مشاهده می شود. در نیازهای مختلف خود، ما از آنها کمک و شفاعت در پیشگاه خداوند می طلبیم و از "معجزه قديس" سپاسگزاریم. اگر قديسين نمی توانند سخن ما را بشنوند ، پس چرا کلیسا اهمیت شفاعت آنها و بیش از آن ، شفاعت مادر خدا را می آموزد؟ درست همانطور که روح قديسين وقتی ما آنها را خطاب قرار می دهيم ، سخن ما را می شنوند ، عزیزان ما نیز به فيض خدا ، وقتی برای آنها دعا می کنیم شاد می شوند.
به طور خاص ، ما با عزیزانمان در آسمان در طول مراسم ليتورگى الهى متحد می شویم. در ظرف مقدس اهداى نان ، كاهن ، هنگام ارائه هدايا ، قسمت هایی را برای مریم باکره و قديسين و همچنین مومنان (زنده یا مرده) که قبلاً نام آنها به او داده شده است، جدا مى كند.
به این ترتیب ، کل کلیسای واحد مسیح با تمام مومنان حاضر هستند ، چه روی زمین و چه در آسمان. در تقديس عشاء مقدس ربانى ، كاهن در جام مقدس بدن مقدس مسیح ، سهم هاى مریم باكره و قديسين ، و همچنین سهم هاى مومنان، چه در زمین و چه در آسمان را متحد مى كند.
بنابراین ، همانطور که کلیسای ما به ما می آموزد ، این است که از طریق خداوند ما عیسی مسیح ، ما با عزیزانمان که در آسمان هستند در ارتباط هستیم و با آنها شادی می کنیم. فراموش نکنیم که دعا یک طرفه نیست و همانطور که ما برای عزیزانمان در آسمان دعا می کنیم ، آنها نیز برای ما دعا می کنند. از طریق این دعاها به خداوند است که ما پیوندهای بین خود را حفظ می کنیم.
برادران و خواهران عزیزم ، برخورد با این جدایی از کسانی که دوستشان داریم بسیار دردناک است. به دلیل کمبود وقت ، اجازه دهید تنها با چند آموزه از پدران کلیسا در این زمینه تمام کنیم:
- هیچ کس از جدایی روح از بدن معاف نیست. بياييد آماده باشیم.
- وقتی عزیزان ما عزيمت می كنند ، طبیعی است که رنج ببریم ، اما احساس غم و اندوه بیش از حد مانند غیر مسیحیان ، که هیچ امیدی ندارند ، مفید نیست (اول تسالونیکیان 4: 13 را ببينيد).
- خدا همه افراد را براى خيريت خودشان به نزدیکى با خود فرا مى خواند، تا در طول زندگی آنها همه چیز به نفع روح اتفاق بیفتد. ما نمی توانیم این را به طور کامل درک کنیم.
- جدایی روح از بدن پایان نیست ، بلکه آغاز زندگی واقعی است.
- روزی ما همه را در آسمان ملاقات خواهیم کرد ، و سرانجام پس از اینکه روح ما با بدنهای فسادناپذیر متحد شد ، همه ما با هم ، تا ابد ، در شادی ملکوت خدا زندگی خواهیم کرد.
آمین
~ متروپوليتن سوتيريوس از پيسيديه
Τετάρτη 7 Απριλίου 2021
In search for the authentic Jesus Christ (an orthodox Christian website in Farsi)
Ορθόδοξη χριστιανική ιστοσελίδα στην περσική γλώσσα (φαρσί)



با کلیک بر روی پرچم هر كشور می توانيد صفحات را به زبان آن کشور ملاحظه نمایید
27-05-2018 صفحه ايجاد شد :
27-05-2018 صفحه به روز شد :




















